StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Friday

4

August 2017

0

COMMENTS

Ποτέ και πουθενά – Neil Gaiman

Written by , Posted in Books, Timeline

Η γνωριμία με το Neil Gaiman ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.
Τον ακολουθώ και στο Facebook και το instagram και αγαπώ τη σκέψη και το χιούμορ του στην καθημερινότητά του.

Όταν το “Ποτέ και Πουθενά” κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ίκαρος,   δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω.

Πριν πω οτιδήποτε άλλο, ας διαβάσουμε μαζί μια σύντομη περιγραφή από το site των εκδόσεων :

“Κάτω από τους δρόμους του Λονδίνου, κάτω από τον κόσμο τον χειροπιαστό του Εδώ και του Τώρα, υπάρχει κι ένας κόσμος άγνωστος, απέραντος, μυστικός, σκοτεινός, ανείπωτος: ο κόσμος του Ποτέ και Πουθενά.
Τον κατοικούνε τέρατα και άγγελοι, καλόγεροι και φονιάδες, κυνηγοί και θηρία, ληστές κι αγαθούληδες, τυχοδιώκτες και πρόβατα.
Είναι γεμάτος τρομακτικές αβύσσους και παλάτια που φτάνουν ως το κέντρο της γης.
Και μόνο όσοι στ’ αλήθεια δεν έχουν τίποτα, όσοι γλιστράνε και πέφτουν από τις ρωγμές του «πραγματικού» κόσμου, μπορούν να περνάνε από τον έναν κόσμο στον άλλον: τα ποντίκια των υπονόμων, οι άστεγοι, οι φυγάδες, οι τρελοί.
(more…)

Sunday

30

July 2017

0

COMMENTS

Γιατί “κόλλησα” με το Master Chef τον τελευταίο μήνα

Written by , Posted in Movies-Series, Timeline

Γενικά  δεν με λες fan των τηλεπαιχνιδιών. Είμαι σε ηλικία “βαριέμαι τα ξεκατινιάσματα και τα ριάλιτυ παιχνίδια”.
Όχι, δεν ήμουν από τους θεατές του Survivor, αλλά δεν ήμουν και από αυτούς κατέκρινα όσους το παρακολουθούσαν ανελλιπώς.
Καλά έκαναν. Εμένα δεν μου ταίριαζε.

Θεωρώ, ότι το κάθε τι που παρακολουθούμε τη δεδομένη χρονική στιγμή, ικανοποιεί μία ανάγκη μας και γι’αυτό δεν με προβλημάτισε ποτέ το πάθος των ανθρώπων που το απολάμβαναν. Εάν έπρεπε να αναζητήσουμε κάτι, που και πάλι δεν βρήκα το λόγο που θα έπρεπε να το κάνουμε, είναι το ποιά ήταν η ανάγκη που ικανοποιούσε, θέμα για το οποίο γράφτηκαν πολλά και δεν είναι επί του παρόντος.

Αnyway, τα περισσότερα τηλεπαιχνίδια που κατά καιρούς έχω παρακολουθήσει και μου έχουν αρέσει, δεν είχαν συμμετοχή του τηλεοπτικού κοινού (ψηφοφορίες κλπ) και είχαν να κάνουν τις περισσότερες φορές κυρίως με το φαγητό και το τραγούδι (όχι στη μορφή του reality όμως).
Πιο συγκεκριμένα την τελευταία χρονιά, αυτά που παρακολούθησα με μεγάλη ευχαρίστηση ήταν το VOICE μέχρι την ολοκλήρωση της α’φάσης απολαμβάνοντας τους κριτές και το MasterChef τον τελευταίο μήνα.

Οι τελευταίες 2 εβδομάδες με βρήκαν να προσπαθώ να είμαι στο σπίτι τις ημέρες και ώρες που είχε το παιχνίδι μαγειρικής, για να απολαύσω αυτή τη 1 – 1,5 ώρα. Το έβλεπα και έμενα με ένα χαμόγελο γαλήνης.

Θα σας πω, ποια ήταν τα στοιχεία που μου προκαλούσαν αυτή τη….χαρά.

* Δημιουργικότητα – Συνταγές
Είδαμε τόσες εκπληκτικές και πρωτότυπες συνταγές και έμαθα τόσα πολλά.
Βασικά….η αλήθεια είναι, ότι έμαθα εκφράσεις, γιατί από συνταγές τίποτα.
Έμαθα να βάζω ένταση, να αναδεικνύω τις γεύσεις, να προσέχω την αλατότητα, να φέρνω ισορροπία στην οξύτητα του πιάτου, να δουλεύω την υφή στη σάλτσα μου και άλλες λέξεις που τώρα δεν τις θυμάμαι.
Επίσης διαπίστωσα, ότι υπάρχουν πολλά υλικά που τρώγονται και δεν τα γνωρίζω, 24,5 διαφορετικά είδη μανιταριών, βότανα που τα είχα μόνο για στολισμό σε ανθοδέσμες και πάρα πολλά άλλα ενδιαφέροντα, που δεν υπάρχει περίπτωση να τολμήσω να μαγειρέψω, γιατί 1 στις 100 να πετύχω κάτι από αυτά, την “έβαψα”. (Άντε, να τρέχω να βρίσκω μπάλες με σανό, να έχω στο μπαλκόνι, για να πασπαλίζω το φιλέτο με την ισορροπημένη σάλτσα από δεντρολίβανο που “παντρεύεται” υπέροχα με τη σάλτσα παντζαριού…πωωωωω!)
Επίσης έμαθα ότι ιεραρχικά τους chef, τους προσφωνούμε chef και όχι “κύριε”.
* Κριτές
Το 3δυμο Σκαρμούτσος – Ιωαννίδης – Κοντιζάς μου άρεσαν πάρα πολύ, όταν ήταν φυσικοί και χαλαροί.
Η αυστηρότητα τους ήταν τόσο-όσο, χωρίς να προσβάλει και να μειώνει και εκτίμησα το γεγονός, ότι δεν έπεσαν σε “κατινιές” και ξεκατινιάσματα είτε μεταξύ τους είτε με τους παίκτες, με στόχο να πουλήσει η εκπομπή.
Γνώριζα μόνο τον κο  Σκαρμούτσο, τον οποίο γενικά εκτιμώ για την παρουσία του στο χώρο (αν θα μου κάνετε ποτέ το τραπέζι, το γκουρμέ μπέργκερ μου το θέλω καλοψημένο) και μετά από αυτή τη σειρά εκτίμησα  και τους δύο νέους για μένα chef.
Ξέρω, ότι ο Gordon Ramsey είναι το κάτι άλλο, αλλά σε όσες εκπομπές τον έχω παρακολουθήσει με αγχώνει. Γνώμη μου είναι, ότι σε κάποια σημεία αγγίζει επίπεδα bullying και είμαι ευαίσθητο και τρυφερό παιδί.

*Διαγωνιστικό μέρος – Διαγωνιζόμενοι
All the money. Εδώ είναι που εμένα προσωπικά με “μάγκωσε” αυτός ο κύκλος του Master Chef.
Δεν ξέρω, τί προηγήθηκε, αλλά στις τελευταίες 2 εβδομάδες, παρακολουθούσα τα επεισόδια και γέμιζε η καρδιά μου.
Έβλεπα νέα παιδιά με ευγένεια, σεβασμό, ήθος, πάθος να μάθουν και να δημιουργήσουν, ευγενή άμιλλα και ευ αγωνίζεσθαι, που συνεργάζονταν υπέροχα κι ας ήταν ανταγωνιστές.
Ήταν ανταγωνιστές και λειτουργούσαν σαν συναγωνιστές.
Δεν θεωρώ, ότι η παραγωγή έκρυψε κάτι, γιατί γενικώς τα ξεκατινιάσματα και ίντριγκες πουλάνε.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση εμένα με κέρδισαν η καθαρότητα και η τιμιότητα των υποψηφίων (τουλάχιστον αυτό που έβγαινε προς τα έξω) και  κάθε επεισόδιο, που έκλεινε με μία συγκίνηση, όχι λόγω της φόρτισης που είχαν, αλλά μιας ευφορίας που με άφηνε με μια γεύση αισιοδοξίας. Καμάρωνα για λογαριασμό των δικών τους οικογενειών.
Είπα “Μπράβο” πολλές φορές και η έκπληξη ήταν πως μου συνέβη πρώτη φορά στο σύνολο με ένα τέτοιο “τηλεπαιχνίδι”.
Δεν ξέρω, εάν ο χώρος της μαγειρικής και των chef είναι έτσι γενικότερα. Δεν ξέρω, εάν επειδή εμπλέκεται η δημιουργικότητα στο φαγητό είναι που εξισορροπεί τα πράγματα και βγάζει μία αλήθεια, αλλά εάν δεν είναι έτσι, τότε ήταν απίστευτη συγκυρία να βρεθούν τόσα καλά και ταλαντούχα παιδιά μαζεμένα.  Στην πραγματικότητα είμαι σίγουρη, ότι και αυτός ο χώρος έχει τεράστιο και αμείλικτο ανταγωνισμό, αφού παντού υπάρχουν καλοί και κακοί χαρακτήρες.

Anyway! Μέχρι τώρα σε τούτο το blog γράφω για ταινίες και σειρές που παρακολουθώ.
Ήθελα να γράψω κάτι για το Master Chef αφού τελειώσει, γιατί ήθελα να δω πως θα ολοκληρωθεί.
Δεν με απογοήτευσε μέχρι το τέλος.
Το απόλαυσα με την ψυχή μου και εύχομαι και ο 2ος κύκλος να είναι το ίδιο καλός και ακόμη καλύτερος.

(Kάποια μέρα θα μάθω κι εγώ να φτιάχνω μαγιονέζα με φραπέ και πατάτάκια με γεύση κοκορέτσι και δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας. )

Monday

12

June 2017

2

COMMENTS

“αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που μένουν” – Έλενα Φερράντε

Written by , Posted in Books, Timeline

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση και του τρίτου βιβλίου της τετραλογίας της Νάπολης, θέλω να πω ότι μετάνιωσα που το διάβασα.
Ναι. Αλήθεια. Δεν έπρεπε να το έχω διαβάσει.

Έπρεπε να περιμένω να έχει κυκλοφορήσει και το τέταρτο βιβλίο για να το ξεκινήσω ΑΜΕΣΩΣ!
Άντε τώρα, να περιμένουμε για τη συνέχεια….Ωφού – ουφί! (more…)

Wednesday

7

June 2017

0

COMMENTS

Nashville – Αγγελική Μποζίκη

Written by , Posted in Guest Stars, Movies-Series, Timeline

«Εσύ πρέπει να δεις Nashville», είπε ένα βράδυ ο Νίκος.

«Αχ, δεν μου είχε κάνει κλικ», είπα η βλάσφημη.

«Δες, καλέ, τον πιλότο», ανταπάντησε ο Νίκος.

Και κάπως έτσι ξεκίνησε ο μεγαλύτερος μαραθώνιος παρακολούθησης σειράς που έχω κάνει στην μετά παιδιού εποχή.
Διότι δεν ήταν δέκα και είκοσι αλλά 97 ολόκληρα επεισόδια τα οποία είδα χωρίς να παρεμβάλω τίποτα άλλο ανάμεσα.
Σχεδόν χωρίς ανάσα.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. (more…)

Tuesday

30

May 2017

0

COMMENTS

Ο Σκύλος που τόλμησε να ονειρευτεί

Written by , Posted in Books, Timeline

Από τον τίτλο του ήξερα, ότι αυτός ο σκύλος θα μπορούσε να είναι φίλος μου.
Αυτός ο σκύλος, που είναι σκυλίτσα και την έλεγαν Μαλλιαρούλα είναι έμπνευση.

Λίγα λόγια από το οπισθόφυλλο:
Αυτή είναι η ιστορία μιας σκυλίτσας που την έλεγαν Μαλλιαρούλα.
Γεννημένη παρακατιανή, λόγω της ιδιαίτερης εμφάνισής της περνάει τον περισσότερο καιρό της στην ηλιόλουστη αυλή του σπιτιού του αφεντικού της.
Η Μαλλιαρούλα έχει όνειρα και προσδοκίες, ακριβώς όπως όλοι εμείς.
Μα κάθε χειμώνα, μαύρα σύννεφα κατεβαίνουν και η Μαλλιαρούλα βρίσκεται αντιμέτωπη με δοκιμασίες που θα πρέπει να ξεπεράσει.
Μέσα απ’ τα σύννεφα, κι ακόμα περισσότερο πέρα από τις πύλες της αυλής του αφεντικού της, βρίσκεται η πιθανότητα της φιλίας, της μητρότητας και της ευτυχίας – όλα αυτά είναι εκεί έξω και την περιμένουν, φτάνει η Μαλλιαρούλα να μπορέσει να τα κρατήσει, να τα φέρει στο σπίτι και να μας δείξει ότι η ίδια η ζωή είναι η πιο συναρπαστική περιπέτεια που θα ζήσουμε ποτέ.
(more…)

Saturday

13

May 2017

0

COMMENTS

Feud

Written by , Posted in Movies-Series, Timeline

Το Feud είναι μια νέα σειρά του FX, το οποίο παρουσιάζει την κόντρα των δύο μεγάλων “τεράτων” Joan Crawford και  Bette Davis .
Θα εξομολογηθώ ότι δεν γνώριζα υπήρχε αυτή η αντιπαράθεση.

Στο ρόλο της Bette Davis, η Susan Sarandon, ενώ στο ρόλο της Joan Crowfoard η Jessica Lange.
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ και οι δύο.
Υπέροχες.
Ο κύριος λόγος  που απόλαυσα αυτά τα 8 επεισόδια ήταν οι ερμηνείες τους και η καταπληκτική σκηνοθεσία. (more…)

Friday

5

May 2017

0

COMMENTS

Hey, It’s Hannah! Hannah Baker! #13ReasonsWhy

Written by , Posted in Movies-Series, Timeline

Αρκετοί από τους φίλους μου που είδαν τη σειρά στο NetFlix, έσπευσαν, να μου πουν να μην την χάσω.
Είμαι μάνα με κόρη στην προεφηβεία και ήταν σίγουροι, ότι θα με αγγίξει.
To 13 reasons Why είναι μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Jay Asher (που θέλω οπωσδήποτε να διαβάσω).

Ξεκίνησα να παρακολουθώ τη σειρά και σφίχτηκε η καρδιά μου.
Η σειρά αρχίζει με τη 17χρονη Χάνα να διηγείται τους 13 λόγους, που την οδήγησαν στην αυτοκτονία.
Ωραία αρχίσαμε, ε;
Η ηρωίδα αποφάσισε πριν δώσει τέλος στη ζωή της να μαγνητοφωνήσει την ιστορία και τους 13 λόγους που την οδήγησαν στο απονενοημένο διάβημα.
Μου άρεσε το εύρημα της χρήσης της κασέτας.
Κάθε πλευρά και μια ιστορία.
Σαν να διαχωρίζεται η κάθε μία από την άλλη κι ας είναι όλες μαζί ένα μεγάλο “γιατί”. (more…)

Monday

24

April 2017

1

COMMENTS

Peaky Blinders – Αγγελική Μποζίκη

Written by , Posted in Guest Stars, Movies-Series, Timeline

 

Δεν ξέρω γιατί απέφευγα να δω το Peaky Blinders, ενώ μου το πρότειναν πολλοί φίλοι σειρόπληκτοι.
Μια μέρα αποφάσισα να δω το πρώτο επεισόδιο και αυτό ήταν.
Είδα και τις τρεις σεζόν που έχουν παίξει μέχρι τώρα μονορούφι.
Και είμαι σίγουρη, ότι αν δεν υπήρχε το παιδί θα έκανα μαραθώνιο, όπως τότε που έβλεπα το Lost.

Με μάγεψε νομίζω με το που έπαιξαν οι τίτλοι αρχής με το υπέροχο «Red Right Hand» από τον αγαπημένο μου Nick Cave.
Και ύστερα ήρθε η πρώτη σκηνή.
Και επιβεβαίωσε την πρώτη μου αίσθηση. (more…)

Saturday

22

April 2017

0

COMMENTS

Hell or high water / #movietime

Written by , Posted in Movies-Series, Timeline

Δύο αδέρφια συνεργάζονται και ληστεύουν υποκαταστήματα της τράπεζας, που έχει κατασχέσει το ράντζο της οικογένειάς τους.
Με τα χρήματα αυτά θέλουν να συγκεντρώσουν το απαιτούμενο ποσό, που θα αποδεσμεύσει το ακίνητο.

Ο μεγάλος αδερφός έχει παρελθόν στις ληστείες και μάλιστα είχε περάσει και κάποια χρόνια στις φυλακές.
Ο μικρός αδερφός, που έχει καθαρό ποινικό μητρώο, ετοιμάζει το σχέδιο και ζητά τη βοήθεια του μεγάλου αδερφού(που έχει και την εμπειρία). Έχει θυμό και νιώθει, ότι δεν έχει άλλη επιλογή.
(more…)

Wednesday

19

April 2017

1

COMMENTS

Το νέο όνομα – Έλενα Φερράντε

Written by , Posted in Books, Timeline

Και να, που και το 2ο βιβλίο της Tετραλογίας της Νάπολης της Έλενας Φερράντε δεν σε αφήνει να το αφήσεις.
Είχα αγαπήσει το 1ο βιβλίο της σειράς, τοΗ υπέροχη φίλη μου” και ανυπομονούσα για τη συνέχεια.

Λίγα λόγια για την ιστορία, που έχει το “Το νέο όνομα” :
(more…)