StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Τρίτη

20

Σεπτέμβριος 2016

2

COMMENTS

Confiteor – Ομολογώ!

Written by , Posted in Books, Timeline

Ναι, ναι! Το ομολογώ!

Το Confiteor του Ζάουμε Καμπρέ είναι ένα μεγάλο, βαρύ και ογκώδες μυθιστόρημα.

Δεν μιλάω μόνο για την εικόνα και την έκδοση του βιβλίου, που είναι 707 μεγάλες σελίδες (+19 σελίδες παράρτημα, σημειώσεις) και ζυγίζει περίπου 1.169 γραμμάρια.
Είναι μεγάλο, βαρύ και ογκώδες και ως προς το περιεχόμενό του.

Να, πάρτε  μια γεύση από την ιστορία στο οπισθόφυλλο κι εσείς που δεν έχετε διαβάσει το βιβλίo:

Βαρκελώνη, δεκαετία του ’50. Ο νεαρός Αντριά μεγαλώνει ανάμεσα σ’ έναν πατέρα που θέλει να του δώσει μόρφωση αναγεννησιακού ανθρώπου, να τον κάνει γνώστη πολλών γλωσσών, και μια μητέρα που τον προορίζει για την καριέρα δεξιοτέχνη βιολονίστα. Ο Αντριά, ευφυής, μοναχικός και υπάκουος, προσπαθεί να ικανοποιήσει τις υπέρμετρες και αντιφατικές φιλοδοξίες των γονιών του, ώς τη στιγμή που ανακαλύπτει την ύποπτη προέλευση του οικογενειακού πλούτου και άλλα ανομολόγητα μυστικά. Πενήντα χρόνια μετά, ο Αντριά, λίγο πριν χάσει τη μνήμη του, προσπαθεί να ανασυνθέσει την οικογενειακή ιστορία, ενώ γύρω από ένα εκπληκτικό βιολί του 18ου αιώνα διαπλέκονται τραγικά επεισόδια της ευρωπαϊκής ιστορίας, από την Ιερά Εξέταση ώς τη δικτατορία του Φράνκο και τη ναζιστική Γερμανία, με αποκορύφωμα το Άουσβιτς, το απόλυτο κακό.

Το Confiteor ουσιαστικά παρακολουθεί την ιστορία του Βιάλ, ενός βιολιού Στοριάνι με μεγάλη αξία, ξεκινώντας από την κατασκευή του μέχρι και τη σύγχρονη ιστορία της ζωής του Αντριά, του αφηγητή ήρωά μας.

Η πορεία  του βιολιού αγγίζει σκοτεινά μονοπάτια, που συναντούν στιγμές ντροπής της ανθρώπινης ιστορίας.
Μέσα σε σχεδόν 3 αιώνες άνθρωποι το λαχταρούν (ολίγον από “my precious” φάση), παθιάζονται με/για  την απόκτησή του, φτάνοντας μέχρι και στο θάνατο.
Το βιολί  επηρεάζει τόσο τη ζωή του Αντριά, όσο και του πατέρα του. Θα έλεγα, ότι με κάποιο τρόπο το βιολί καθορίζει τις ζωές τους.
Και βέβαια δεν φταίει αυτό. Φταίνε οι άνθρωποι και η ιστορία που χτίζουν πάνω του.
Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο μεγαλώνει η αξία του και τόσο περισσότερο μεγενθύνονται όλα όσα το περιβάλλουν.

Ποιός θα περίμενε, ότι ένα πράγμα που βγάζει τόση ομορφιά στα κατάλληλα χέρια, να σκορπίζει τόση ασχήμια σε κάποια άλλα χέρια.

Διάβασα κριτικές, εντυπώσεις, αναλύσεις και με θάμπωσε η γενική αποθέωση του βιβλίου.
Του αξίζει πραγματικά, γιατί είναι εξαιρετικό και εμπνευσμένο έργο.
Μηνύματα, μελανά κομμάτια της ιστορίας έρχονται να μας μάθουν ή να θυμίσουν γεγονότα.

Θαύμασα τον τρόπο που ο Καμπρέ χειρίζεται το λόγο, όπου ο πρωταγωνιστής, ο Αντριά, την ίδια στιγμή που καταγράφει τις σκέψεις του σε α’πρόσωπο κάνοντας εναλλαγή της διήγησης σε γ’ πρόσωπο σε μία φράση, λες και την ίδια ώρα που συμβαίνει κάτι στον εαυτό του, κρατάει αποστάσεις και παρακολουθεί τα πράγματα από μακριά.
Αυτό το τέχνασμα σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, εμένα επιπλέον μου υπενθύμιζε την φθίνουσα κατάσταση της υγείας του ήρωα, όπου σταδιακά χάνει την μνήμη του.

Με έναν αντίστοιχο περίτεχνο τρόπο μεταφέρει την ιστορία του τώρα στο παρελθόν και ανάποδα, κάνοντας συσχετισμούς σε χαρακτήρες και καταστάσεις. Ακόμη επαναλαμβάνοντας φράσεις, τους δίνει  άλλη βαρύτητα, αλλά και αφήνει το σημάδι του χαρακτηριστικού των ανθρώπων που πάσχουν από απώλεια μνήμης.

Εξαιρετικό κείμενο, λογοτέχνημα για να ακριβολογούμε, και μια ιστορία με απίθανη πλοκή και πολλές συγκινητικές στιγμές, αλλά (πέστε να με φάτε), ναι, το ομολογώ….

Confiteor! Το ομολογώ, ότι με δυσκόλεψε και λίγο με κούρασε.

Όσο κι αν υπήρχε το κατατοπιστικοτατότατο ευρετήριο στο τέλος, ο καταιγισμός ονομάτων, χρονολογιών, τοποθεσιών, αυτές οι συνεχείς εναλλαγές στην παρελθούσα και σύγχρονη ιστορία, με ταλαιπώρησαν λίγο, αφού ένιωθα, ότι αυτό το κείμενο ουσιαστικά χρήζει μελέτης.
Ένιωσα ότι αυτό το βιβλίο σε διεκδικεί 100% και δεν σου χαρίζεται εύκολα.
Απαιτεί την πλήρη αφοσίωσή σου και τότε θα σε κάνει να το ζήσεις με όλες τις αισθήσεις σου.

Ποτέ δεν δήλωσα βιβλιοκριτικός, ούτε απαιτητική αναγνώστρια, οπότε δεν σημαίνει ότι αυτό που γράφω θα πρέπει να σας επηρεάσει αρνητικά. Είναι ένα βιβλίο, που σίγουρα δεν θα σε χαλαρώσει, αλλά θα σε ταξιδέψει στο χωροχρόνο.
Ο αναγνώστης του Confiteor μαζεύει σοφίες και αποστάγματα ζωής και σίγουρα θα σταθεί αρκετά στην ιστορία μετά την ολοκληρωση της ανάγνωσής του.

Πιστεύω, ότι μάλλον δεν ήταν η κατάλληλη εποχή για μένα, για να το διαβάσω.
Ίσως να έπρεπε να το ξεκινήσω το καλοκαίρι, που οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί και θα του έδινα χρόνο και περισσότερη από την ενέργειά μου, γι’αυτό και σκέφτομαι να το ξαναδιαβάσω κάποια τέτοια στιγμή π.χ. το επόμενο καλοκαίρι.

Το “Confiteor” έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο Κριτικών Serra d’Or 2012, το βραβείο M. Angels Anglada 2012, το βραβείο La tormenta en un Vaso 2012, το βραβείο Crexells 2012, το βραβείο Courrier International για το καλύτερο ξένο μυθιστόρημα του 2013.

Μεταφράστηκε σε δεκαπέντε γλώσσες και σημείωσε παντού ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία, πουλώντας πάνω από 1.000.000 αντίτυπα.

Ε, τώρα, μεταξύ μας, δεν είναι τυχαία τέτοια επιτυχία παγκοσμίως,  ούτε οι εκθειαστικές κριτικές από έγκριτους βιβλιοκριτικούς .

Διαβάστε και μία ακόμη ομολογία σχετικά με το βιβλίο από την αγαπημένη μου ξαφέρφη: Η εποχή του Confiteor

Το Confiteor του Ζάουμε Καμπρέ, κυκλοφορεί σε μετάφραση του Ευρυβιάδη Σοφού από τις Εκδόσεις Πόλις.

#booklover