StatusUPdate.gr

What's on my mind (?)

Thursday

28

September 2017

0

COMMENTS

Sons of Anarchy – Αγγελική Μποζίκη

Written by , Posted in Movies-Series, Timeline

Αυτή τη σειρά την είχα προσπεράσει πιστεύοντας, ότι δεν θα ταυτιστώ με τους ήρωες της και ότι είναι μια σειρά για «αγόρια».
Φυσικά για ακόμα μια φορά διαψεύστηκα πανηγυρικά. Μόνο ο πιλότος έφτασε για να κολλήσω.

Επτά σεζόν και 92 επεισόδια μετά, η σειρά σκαρφάλωσε με χαρακτηριστική άνεση στο Νο 2 της λίστας με τις αγαπημένες μου και θα ήταν και Νο 1, αν δεν υπήρχε ο πρώτος μου έρωτας, ο Dr. Gregory House στην κορυφή.

Η σειρά έκανε πρεμιέρα το 2008 και είναι ένα δημιούργημα του Kurt Sutter, ενός από τους παραγωγούς του The Shield.
Οι Sons of Anarchy είναι ένα κλάμπ μοτοσικλετιστών στην πόλη Charming της Καλιφόρνια και η σειρά μας δείχνει πως εμπλέκονται τα μέλη του κλαμπ με την καθημερινότητα της πόλης, τις συγκρούσεις τους με άλλες συμμορίες αλλά και το πώς χρησιμοποιούν το κλαμπ ως βιτρίνα για τις παράνομες δραστηριότητες τους μια εκ των οποίων είναι η διακίνηση όπλων.


Κυρίως όμως πρόκειται για ένα δράμα χαρακτήρων, με κεντρικό πρωταγωνιστή τον Jax Teller, τον οποίο υποδύεται ο Charlie Hunnam, ο οποίος επηρεασμένος από το θάνατο του πατέρα του πιστεύει ότι το κλαμπ έχει παρεκκλίνει από το αρχικό όραμα που συνόδευε την ίδρυση του.

Κυρίαρχες φιγούρες η Gemma (Katey Sagal), μητέρα του Jax και πλέον παντρεμένη με τον καλύτερο φίλο του άντρα της και εν ενεργεία προέδρο Clay Morrow (Ron Perlman), που επίσης θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.
Το παζλ συμπληρώνουν αρκετοί δευτερεύοντες χαρακτήρες, τύποι φαινομενικά σκληροί και ασυμβίβαστοι που όμως ερωτεύονται, κάνουν λάθη, εκφράζουν συναισθήματα και έχουν έναν δικό τους κώδικα ηθικής για τον οποίο η Samcro είναι οικογένεια και είναι πάνω από όλα.

Ο δημιουργός της σειράς έχει παραδεχτεί ότι πηγή έμπνευσης ήταν ο Άμλετ του Σαίξπηρ και πράγματι η επιρροή είναι εμφανής σε όποιον παρακολουθήσει τη σειρά.
Η πλοκή συνέχεια κορυφώνεται και παρά το γεγονός ότι είδα επτά σεζόν, δεν ένιωσα να βαριέμαι ούτε στιγμή.
Και σε αντίθεση με ότι αρχικά πίστευα, δέθηκα με τους χαρακτήρες, γέλασα, πόνεσα, θύμωσα και έκαψα μαζί τους και ξύπνησα και κάνα δυο φορές την γειτονιά από το σοκ που μου προκάλεσαν κάποιες σκηνές.
Εξαιρετικές ερμηνείες από όλο το καστ με τον Charlie Hunnam να με εκπλήσσει ευχάριστα και την Katey Sagal που κατάφερε να με κάνει να την μισήσω.


Και δεν μπορώ να μην αναφέρω τον Tommy Flanagan, που έδωσε ρεσιτάλ στον ρόλο του Chibs, ενός χαρακτήρα που αγάπησα πολύ.

Το Sons of Anarchy είναι μια σειρά αριστοτεχνικά φτιαγμένη που ουσιαστικά μας επιβεβαιώνει αυτό που ήδη ξέρουμε και μας διδάσκει η ζωή καθημερινά: οι πράξεις μας είναι καθρέφτης του εαυτού μας και όλοι θα πληρώσουμε το τίμημα.

Τα μέλη της Samcro στην προσπάθεια τους να κατακτήσουν την εξουσία και να εκδικηθούν, συχνά καταλήγουν να έχουν οδυνηρές απώλειες και ο πόνος τους μεταμορφώνει, γιατί κάτω από τα δερμάτινα μπουφάν και τα τατουάζ είναι κανονικοί άνθρωποι με συναισθήματα.

Δεν γίνεται να μην αναφέρω τη μουσική που πραγματικά λάτρεψα. Από το τραγούδι των τίτλων αρχής μέχρι το τραγούδι του επικού φινάλε.
Σε όλες τις σημαντικές σκηνές υπήρχε ένα τραγούδι που ταίριαζε γάντι και με έκανε να τρέχω να το ανακαλύψω.

Η σειρά έκλεισε όπως έπρεπε να κλείσει με μια σκηνή που νομίζω θα θυμάμαι για πάντα.
Και ενώ δεν ήθελα να τελειώσει κατά βάθος ήξερα ότι έπρεπε και ότι αυτός ήταν ο μόνος τρόπος.
Επτά σεζόν γεμάτες δράμα, βία, συναισθήματα και ροκ μουσική.

Aξίζει να της δώσετε μια ευκαιρία. Και είμαι σίγουρη ότι θα ενθουσιαστείτε.

 

“Doubt thou the stars are fire;
Doubt that the sun doth move;
Doubt truth to be a liar;
But never doubt I love.”

― William ShakespeareHamlet

 

___________________________________________________________________________________________________

fwtome

 

Αγγελική Μποζίκη – Bio
Είμαι η Αγγελική, μαμά του Πέτρου και σύντροφος του Μιχάλη και ζω στην Αθήνα. Μετά από χρόνια στο χώρο της Πληροφορικής τώρα είμαι κυρίως μαμά. Αλλά επειδή δεν μπορώ να είμαι μονο μαμά, διαβάζω πολύ, βλέπω ταινίες,σειρές και ακούω πολλη μουσική.
Ενίοτε ενθουσιάζομαι τόσο πολύ που γράφω για αυτά που με ενθουσιάζουν πολύ.